เมื่อวานตอนเช้าฝนตก

posted on 31 Jan 2008 03:15 by spybeer

     เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมา นับเป็นวันที่น่ายินดีวันหนึ่งเพราะเป็นวันที่คุณพ่อของผมได้รับปริญญาทุกคนในบ้านก็มีความสุข แต่ในวันนี้เมื่อปีที่แล้วก็เป็นวันที่ผมไม่มีวันลืมได้
       นั่นคือวันที่ผมได้ศูนย์เสียคุณตาซึ่งเป็นบุคคลที่ผมรักที่สุดในชีวิตนับแต่ได้เกิดมา ผมเศร้าใจเสมอเมื่อได้ยินเพลงนี้ มีคนเคยถามผมว่าทำไมถึงบอกว่าคิดถึงคุณตาแล้วเศร้าได้ขนาดนี้เมื่อฟังเพลงนี้ ผมอธิบายไม่ถูกจริงๆครับ.......
     จริงๆแล้วอาจเป็นความรู้สึกของเด็กคนหนึ่งซึ่งน้อยใจ เหมือนอยู่ดีๆคนที่เรารักก็จากเราไปโดยไม่กล่าวลา จึงอยากจะบอกเค้าว่าเรารักเค้าเสมอและคิดถึงเค้าเสมอไม่เคยคิดว่าเค้าจะหายไปในที่ๆเราไม่มีวันได้คุยกันได้พบกันหรือพูดคุยกัน แม้คำพูดจะได้บอกลาซักคำก็ไม่มี มีเพียงความคิดไปเองคนเดียวว่าซักวันเราคงได้พบกันในที่ๆซึ่งเค้าจะมีความสุข ผมอธิฐานใจใน...ซักวันหนึ่ง
     ผมไม่รู้ว่าในชีวิตคนๆหนึ่งจะเศร้ามากแค่ไหนที่ค่อยๆศูนย์เสียคนที่สำคัญในชีวิตไปทีละคน ผมไม่ได้มองโลกในแง่ร้ายหรอกนะครับ แค่รู้สึกว่าเราอาจจะต้องทนทรมานไปทั้งชีวิตเฝ้าคิดถึงเค้าไปทั้งชีวิต  ความเศร้าไม่ได้เกะกินใจเราจนเป็นน้ำแข็ง แต่มันทำให้ใจเราหลอมละลายจนกลายเป็นหยดน้ำตานี่เอง.......